معماری

آدمها حالشان که بد میشود میروند سراغ یک چیزی

آدمها حالشان که بد میشودآدمها حالشان که بد میشود
میروند سراغ یک چیزی که
کمی از حال بدیشان کم کند
یکی میرود معتاد میشود و فاز میگیرد
یکی دیگر شعر میخواند و فاز میگیرد.

دسته ای سجاده پهن میکنند و فاز میگیرند
یکی که شاید از همه خسته تر است
از همان دو رکعتی هم که خوانده پشیمان است
و سجاده چندین چند ساله اش را جمع میکند
و دنبال جای تازه ای میگردد.

به نظرم حال بدی همه ما بر میگردد
به اینکه نمیدانیم با خودمان چند چندیم!
نمیدانیم قرار است روی کدام مدار این دنیا بشکن بزنیم

یادمان رفته آمده ایم حال کنیم حظ ببریم
راست و ریست شویم و یکروز هم دسته جمعی برویم
بجایی که میگویند انگار خیلی بهتر از اینجاست
اصلن همینکه همه چی همینجا نیست
کمی حال خراب آدم را بهتر میکند

القصه؛

وقتی،خرابید وقتی درب و داغانید
وقتی دکان دنیاتان کار و کاسبیش خوابیده
به تنهایی تان چنگ بزنید

به قول دوستی
از تنهایی تان طناب ببافید و از آن بالا بیایید.
اکثر آدمهای درست و درمان روزگار که
سری توی سرها درآوردند دنیای تنهایی داشتند.
یک تنهایی طول و دراز که درآن باقی نماندند
یکی شد رودکی یکی شد ارسطو و یکی دیگر مارکز

حالا شما ببینید از ته تنهایی تان چه در می آید
آن پایین مایین ها نمانید
چرخ این دنیا جز به دست خودتان نمیچرخد، باور کنید
دنبال یک نفر نباشید نجاتتان دهد
گشتم نبود. نگرد، نیست.

راضیه سادات میری

همچنین ببینید

تمام از دست دادن ها

تمام از دست دادن ها تمام ناکامل ماندن‌ها و به نتیجه نرسیدن‌ها

تمام از دست دادن ها تمام ناکامل ماندن‌ها و به نتیجه نرسیدن‌ها، ما را به …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.